ARM زمان بندی هوشمند انرژی را برای اندروید به ارمغان می آورد !

   
نام نویسنده:
|
دسته بندی:
|
هم اکنون اوضاع کمی فرق کرده است ، قدرت پردازش گوشی های هوشمند از قدرت پردازشی که ناسا با استفاده از آن به ماه رفت بیشتر شده است ، پردازشگرها چند هسته ای شده اند و زمان بندها نیز مدت عملکرد باتری را در نظر می گیرند .

هم اکنون اوضاع کمی فرق کرده است ، قدرت پردازش گوشی های هوشمند از قدرت پردازشی که ناسا با استفاده از آن به ماه رفت بیشتر شده است ، پردازشگرها چند هسته ای شده اند و زمان بندها نیز مدت عملکرد باتری را در نظر می گیرند .

در سال 2014 آرم ، تکنولوزی جدیدی را برای لینوکس کرنل (Linux kernel ) ارائه کرد که تخصیص هوشمند انرژی (IPA) نام داشت . نگه داشتن دمای اسمی کارکرد تراشه در دستگاه های بدون فن ( مانند تبلت و گوشی همراه ) اهمیت زیادی دارد . هرچه پردازشگر کار بیشتری را انجام دهد ، حرارت بیشتری تولید می شود . در پردازشگرهای هشت هسته ای و یا شش هسته ای دیده می شود که از هسته های بزرگ (BIG CORE) دارای کارایی بالا ( مانند Cortex-A72 یا Cortex-A57 ) و هسته های کوچک (LITTLE CORE) دارای بازده مفید انرژی ( مانند Cortex-A53 یا Cortex-A35 ) به همراه یک GPU استفاده می شود . این سه جز  تراشه را می توان به طور مستقل کنترل کرد . کنترل هماهنگ این اجزا ، یک طرح تخصیص بهتر توان را ارائه می کند . به این نحو که زمانی که پردازشگر گرمای زیادی را تولید می کند زمان بند از هسته های کوچک می خواهد که توان مصرفی را کاهش دهند . گاهی پردازشگر کار زیادی را انجام نمی دهد اما از GPU کار زیادی کشیده می شود ، در چنین مواقعی GPU می تواند با حداکثر سرعت خود کار کند زیرا پردازشگر توان زیادی را مصرف نمی کند .

پچ های آرم از همین طریق در لینوکس ایفای نقش کردند و راندمان بسیار بالایی را از خود نشان دادند . تست های آرم نشان می دهند که IPA می تواند کارایی پردازشگر را تا 36% افزایش دهد . دلیل افزایش کارایی این است که تراشه به طور مداوم تنظیم می شوداز این رو دمای آن به طور متناسب بالا می رود . این امر باعث می شود که پردازشگر و یا GPU تنها در مواقع لازم با حداکثر سرعت کار کنند .

همه این فناوری برای سال 2014 بود . آرم در نظر دارد در سال 2015 و 2016 در کنار تیم لینوکس روی یک پروژه جدید با نام زمان بندی هوشمند انرژی (EAS) کار کند . پروژه EAS سعی دارد که محدودیت طراحی قدیمی دو زیرسیستم اصلی مدیریت توان لینوکس (CPUFreq , CPUIdle) را برطرف سازد . ظاهرا مشکل این است که این دو سیستم تصمیم های خود را به طور هماهنگ با زمان بند اتخاذ نمی کنند .

ZZ72

در واقع مسئله کمی پیچیده تر از این است به این نحو که زیرسیستم های زمان بند ، CPUFreq و CPUIdle در مقیاس های زمانی مختلف و گاهی برای انجام اهداف گوناگون ، به طور مستقل از یکدیگر کار می کنند . وقتی که زمان بند سعی می کند که بار کار را بین قسمت های مختلف پردازشگر تعدیل کند ، زیر سیستم های CPUFreq و CPUIdle سعی می کنند که در مصرف توان ، با پایین آوردن فرکانس تراشه ها و یا بی بار سازی آن ها ، صرفه جویی ایجاد کنند .

هدف EAS هماهنگ کردن زیر سیستم های CPUFreq  ، CPUIdle و IPA می باشد . طرح جدید که بر مبنای داده های قابل سنجش الگوی انرژی می باشد و نه تنظیم سازی اتفاقی اجزا ، آینده فناوری پردازشگرها را تضمین می کند .

به بیان ساده تر می توان کار طرح جدید را این گونه شرح داد که زمانی که یک فرآیند قرار است توسط پردازشگر انجام شود ، ESA انجام آن فرایند را به یک هسته فعال واگذار می کند و یک هسته بی بار را فعال نمی سازد در نتیجه هسته بی بار فعالیتی را آغاز نمی کند و توانی مصرف نمی شود . در گذشته وقتی که زمان بند فعال بود به منظور بالا بردن کارایی تنها می توانست انجام یک کار جدید را به یک هسته بی بار محول کند .

ZZ73

تست های اولیه نشان داده اند که مصرف انرژی در طرح جدید در مقایسه با فناوری پیشین بسیار پایین تر می باشد در حالی که همان کارایی حاصل می شود . در طرح جدید پردازشگر تنها در شرایط خاصی از وجود بار پردازشی مجبور است که بیشتر کار کند .

طرح جدید هنوز کامل نشده است . انتظار می رود که نسل اول EAS ها از سال 2016 عرضه گردد . آرم در نظر دارد پس از عرضه نسل اولیه طرح جدید ، در کنار لینارو (Linaro) روی ساخت نسل دوم این فناوری کار کند .

می توانید برای پیگیری راحت تر اخبار به کانال تلگرام ما ملحق شوید .

اخبار مرتبط

دیگر اخبار نویسنده

ارسال نظر


شخصی سازی Close
شما در این صفحه قادر به شخصی سازی نمیباشید