صفحهٔ رسمی احراز هویت سطح ۲ دو راه را کنار هم می‌گذارد: تأیید هویت تصویری هوشمند و تأیید هویت با ارسال عکس. هر دو بعد از ثبت محل سکونت شروع می‌شوند؛ تفاوت در مدرک، سرعت و پیچیدگی است.
احراز هویت هوشمند؛ سریع‌تر، محدودتر
طبق راهنمای هوشمند این مسیر ساده‌تر و سریع‌تر معرفی شده، اما به کارت ملی جدید نیاز دارد. مراحل اصلی: وارد کردن سریال پشت کارت، اسکن چهره، ضبط ویدیوی خواندن موافقت‌نامه. نتیجه حدود یک روز کاری. وی‌پی‌ان روشن مانع ادامه است.
ارسال عکس؛ انعطاف بیشتر، انتظار بیشتر
راهنمای ارسال عکس می‌گوید این روش را وقتی انتخاب کنید که هوشمند ممکن نیست. نیاز دارید به کاغذ سفید، خودکار و یک مدرک هویتی تأییدشده (کارت ملی قدیمی یا هوشمند، شناسنامه با کد ملی، گواهینامه، پاسپورت معتبر و موارد فهرست‌شده). متن توافقنامه را با تاریخ روی کاغذ بنویسید و امضا کنید، بعد مطابق الگو عکس بگیرید و بارگذاری کنید. نتیجه حدود دو روز کاری.
چه زمانی کدام را بردارید؟
- کارت ملی هوشمند دارید و عجله دارید: هوشمند — کمتر دست‌نویس، نتیجه معمولاً زودتر.
- فقط شناسنامه / گواهینامه / کارت قدیمی دارید: ارسال عکس — انعطاف مدارک بالاتر.
- نور یا دوربین ضعیف است: هر دو حساس‌اند؛ برای هوشمند اسکن چهره و وضوح ویدیو حیاتی است، برای عکس الگوی رسمی را دقیق رعایت کنید.
چالش کوتاه برای شما
اگر همین امروز بخواهید سطح ۲ را تمام کنید و فقط شناسنامهٔ جدید دارید، مسیر رسمی کدام است؟ (پاسخ: ارسال عکس، چون هوشمند به کارت ملی هوشمند گره خورده است.)
شما کدام مسیر را رفتید و چند روز کاری طول کشید؟ تجربه را بنویسید تا بقیه هم مقایسه کنند.
فیسیت مسئولیتی در قبال تصمیم به خرید و فروش در هیچ‌کدام از بسترهای اینترنتی ندارد.
