دومینیک پرستون در ورج روز ۱۹ اوت ۲۰۲۶ بررسی پیکسل ۱۱ پرو فولد را با نمره ۸ منتشر کرد. بازار تاشو وسط تحول است، اما سخت‌افزار گوگل تقریباً همان نسل قبل است و نرم‌افزار کمی جلو آمده. سؤال این است که این ترکیب تا کی دوام می‌آورد.
قیمت شروع ۱۸۹۹ دلار است؛ صد دلار بیشتر از نسل قبل. برخلاف بقیه پیکسل ۱۱، این افزایش پشت ارتقای حافظه پنهان نشده: پایه هنوز ۲۵۶ گیگابایت است. ۵۱۲ گیگابایت ۱۲۰ دلار و ۱ ترابایت ۲۳۰ دلار دیگر می‌خواهد. همه نسخه‌ها ۱۶ گیگابایت رم دارند.
پیکسل ۱۱ پرو فولد از نظر بدنه چقدر عوض شده؟
تراشه Tensor G6 است، هر دو OLED کمی روشن‌تر شده‌اند و اوج روشنایی به ۳۶۰۰ نیت می‌رسد. حسگر اصلی ۴۸ مگاپیکسلی بزرگ‌تر شده و شارژ Qi2 از ۱۵ وات به ۲۵ وات رسیده. پرستون می‌گوید از نظر عملکرد واقعی تقریباً همین‌هاست.
وقتی بسته است ۰٫۷ میلی‌متر نازک‌تر و ۱۹ گرم سبک‌تر است. روی کاغذ کم است، اما دو نسل را که کنار هم بگیرید فرق را حس می‌کنید. در برابر گلکسی Z Fold7 و مدل‌های نازک‌تر ۲۰۲۶ سامسونگ و رقیب‌های اوپو و آنر، فولد گوگل هنوز حجیم است. چین نمایشگر حتی از روبرو پیدا است و با کشیدن افقی انگشت حس می‌شود؛ گوگل اینجا از اوپو و سامسونگ عقب است.
IP68 و شارژ مغناطیسی هنوز برگ برنده‌اند
گواهی IP68 برای گردوغبار و آب همان مسیر پیکسل ۱۰ پرو فولد است. گوگل می‌گوید پشت کامپوزیت الیاف شیشه سه برابر مقاوم‌تر شده و «تقریباً غیرممکن است ترک بردارد». پیکسل‌های تاشو هنوز تنها تاشوهایی‌اند که شارژ مغناطیسی Qi2 دارند؛ آهنربا بخشی از دلیل ضخامت بیشتر است.
باتری سیلیکون‌کربن نیست. ظرفیت ۴۸۰۶ میلی‌آمپرساعت است؛ کمی کمتر از ۵۰۱۵ نسل قبل. تا پایان روز با کمی ذخیره می‌رسد. هنوز گوشی یک‌روزه است، نه دو‌روزه.
دوربین سه‌گانه پیکسل ۱۱ پرو فولد و شکست HiLight
HiLight حلقه ال‌ای‌دی رنگی به‌جای فلاش است. پرستون نتیجه را ناامیدکننده می‌داند. فعلاً فقط دو کار می‌کند: درخشش چندرنگ هنگام حرف زدن با جمینی، و درخشش تک‌رنگ وقتی مخاطب محبوب زنگ می‌زند. هیچ‌کدام کار نمی‌کند مگر گوشی صاف و رو به پایین باشد و صفحه خاموش. برای تماس فقط پنج رنگ دارید. پشتیبانی از پیام بعداً می‌آید.
حسگر اصلی ۴۸ مگاپیکسلی همان حسگر پیکسل ۱۱ است و تله‌فوتو ۵ برابر مشترک است. دوربین این فولد نزدیک پیکسل ۱۱ است و روی کاغذ یک پله پایین‌تر از مدل‌های پرو. پرستون از لنز اصلی و تله راضی بوده؛ اولتراواید زودتر به سقف می‌خورد. تله از دور تیز است و نزدیک زوم ۳۰ برابر تار می‌شود. گلکسی Z Fold8 تله را حذف کرده؛ داشتن لنز سوم خوب الان امتیاز مهمی است.
نرم‌افزار: Looks، Magic Capture و Bubbles
Camera Looks چهار ظاهر ملایم و شش اثر پررنگ‌تر دارد و پردازش لحظه شات را عوض می‌کند، نه فیلتر بعد از ثبت. Magic Capture ویدیو می‌گیرد و بهترین فریم‌ها را جدا می‌کند. Creator Suite تله‌پرامپتر روی صفحه و پوشه پروژه دارد.
روی صفحه مربعی داخل، Bubbles اندروید ۱۷ معنی پیدا می‌کند: اپ‌ها در حباب شناور و داک گوشه پایین راست می‌مانند. صفحه برای چندوظیفگی خوب است، اما بعد از فرم پاسپورتی Z Fold8 کمی از مد افتاده. وقتی بسته است بلند است و وقتی باز می‌شود جعبه‌ای. پرستون می‌گوید از Z Fold8 Ultra باریک راحت‌تر است و بین دو شکل سامسونگ وسط می‌ایستد. Rambler دیکته پرحرف را جمع می‌کند. Proactive Assistance در بریتانیا نیست و در آمریکا هم سخت روشن می‌شود.
اگر تاشو می‌خواهید که بسته شبیه گوشی معمولی باشد، این مدل هنوز در نقش می‌گنجد. اگر شکل آینده را در نسبت پاسپورتی سامسونگ می‌بینید، بوی نسل قبل می‌دهد. همین حالا تنها تاشوی امسال با IP68 و شارژ مغناطیسی است و دوربین سه‌گانه را جایی می‌گذارد که سامسونگ دوربین دوگانه می‌دهد.
شما مقاومت و شارژ مغناطیسی را مهم‌تر می‌دانید یا فرم باریک‌تر بدون چین؟ تجربه تاشو را در نظرها بنویسید.
اگر بین پیکسل ۱۱ پرو فولد و گلکسی Z Fold8 مرددید، کدام برگ برنده کافی است که همین امسال بخرید؟
