وزیر ارتباطات در پی تغییر قانون کپیرایت در ایران است
حتماً شما هم با حق ثبت اختراع آشنا هست. این قانون برای حفاظت از ایدهها با کاربردهای صنعتی تعریف شده است. کپیرایت قانونی مشابه با حق ثبت اختراع است با این تفاوت که با هدف محافظت از آثار هنری مانند متون ادبی، محتوای وب، مقالات علمی، موسیقی، آثار نمایشی، نرمافزار و ... تعریف شده است. در واقع کپیرایت مجموعه حقوقی است که قانونگذار برای حمایت از فعالیتهای فکری قائل شده است.
قانون کپی و مالکیت معنوی ایران تقریباً در سال 1348 و بر اساس قانون تجارت آن زمان پایهریزی شده بود، البته در طول این سالها بنا به نیاز روز، مواردی هم به این قانون اضافه شده است. محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت دوازدهم اکنون انتقادهایی را به این قانون وارد میداند. وی معتقد است این قانون قدیمی است و نیازهای کنونی کسبوکارهای جدید را پوشش نمیدهد.
آذری، وزیر ارتباطات معتقد است که این قانون مربوط به زمانی است که ایران تولیدکننده محتوا نبوده است و تنها مصرفکننده محتوا، نرمافزارها، بازیهای تولید و ساخته شده سایر کشورها بوده است. اما اکنون ایران خود تولیدکننده محتوا است. شاید اصلیترین دلیلی که ایران به این قانون احترام نمیگذاشت همین مسئله باشد. در صورتی که مسئله کپیرایت بهصورت جدی بازنگری نشود ایران نمیتواند در این زمینه به رشد لازم و مطلوب برسد.
وزیر ارتباطات در زمان ارائه برنامهی خود به مجلس شورای اسلامی، این مسئله را در برنامه خود گنجانده بوده است و چنین به نظر میرسد که وی در نظر دارد برای رسیدگی به چنین مسائلی کارگروهی در مجلس تشکیل دهد. وی بازبینی قانون کپیرایت در ایران را ضروری میداند و به همین منظور لایحهای برای ارائه به مجلس آماده کرده است و همکاری نزدیکی با مرکز پژوهشهای مجلس و سازمانهای ذیربط از سوی وزارت ارتباطات آغاز کرده است.
این مسئله اولین باری نیست که طی این سالها عنوان شده است اما هیچگاه به نتیجه نرسیده است. مشکلات بسیاری سر راه این مسئله قرار دارد شاید اصلی مسئله این باشد که ایران بیش از اینکه یک تولیدکننده محتوا باشد، مصرفکننده است. در حال حاضر تقریباً یکسوم از مردم عادی در ایران از کامپیوتر استفاده میکنند، حالا فرض کنید این تعداد بخواهند برای استفاده از سیستمعامل و تمامی نرمافزارها این قانون را رعایت کنند که مسلماً هزینهبر است.
نظر شما در این مورد چیست؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
6 دیدگاه
خیلی جالبه برام بدونم این تولید محتوی که ایشان میخواهد از آن محافظت کند بر پایه کپی رایت تولید شده؟؟؟!!!!"روی سیستم عامل ها و نرم افزارهای خریداری شده تولید شده اند"".............................
الان می خواد قانون کپی رایت رو دقیقاً برای کی درست کنه یک مشت بچه پول دار که پولاشون بیشتر بشه یا چه نفعی برای مردم عادی داره خوب الان تصویب شد الان حقوق من نوعی چند برابر می خواد بشه برم بابت هر نرم افزار که می خوام بخرم یا هر چیزی این قانون بهش ربط پیدا کنه ؟ مگه من چقدر درآمد دارم به نظر اصل مطلب در خود متن نوشته شده ایران بیشتر از این که تولید کننده باشه مصرف کننده هست و این قضیه تماماً به نفع یک سری شرکت ها (آدم های پول دار) تمام میشه و اون کارمند بد بخت برنامه نویس که جزو همین مردم عادی هست و همین برنامه ها رو داره می نویسه هیچ چیز عایدش نمیشه و هچنان با تصویب این قانون پول تو جیب یه سری آدم های پول دار بیشتر میره و رانت های جدیدی در این حوزه ایجاد میشه اون زمانی آقای وزیر باید بیاد این قانون رو درست کنه که من بدبخت توانایی پرداخت هزینه ی این همه کپی رایت رو بتونم بدم یا اینکه اقتصاد کشور انقدر شکوفا شده باشه (مثل اروپا و آمریکا استرالیا ژاپن) که اصلاً راه اندازی این قانون در اون حالت به نفع هم اون بچه پول دار ها هست هم دولت و هم در آخر مردم، تصویب این قانون در ایران اصلاً کار خوبی به نظر من نمیرسه....
وقتی یکی جای رب میسازه
و یکی دیگه با یه شکل و شمایلی دیگه بعد چند ماه محصول جدیدی با یه شکل و شمایلی دیگه منتشر میشه و عملاً طرح جای رب اولیه و تبلیغاتش رو هواست
کپی رایت کجاست ؟
اگه واسه نرم افزار حداقل چشم پوشی بشه یه چیزی
انشاءالله که اصلاً به اجرا نرسه
این کار باید حداقل 15 سال پیش انجام میشد ضرری که رعایت نکردن قانون کپی رایت نرم افزار های خارجی به صنعت نرم افزار داخلی وارد میکنه خیلی خیلی زیاده
شما تصور کنید وقتی یکی میتونه یک نرم افزار رو مجانی استفاده کنه چرا باید برای یک نرم افزار ایرانی پول پرداخت کنه؟
شما ببینید یکی از پر درآمد ترین مشاغل در کشورهای با حساب و کتاب کد نویسی(برنامه نویسی هست) اما تو کشور ما یک برنامه نویس حتی به اندازه حداقل حقوق کارگری هم درآمد نداره
تو ایران اگر کامپیوتر هر آدم معمولی رو نگاه کنی نرم افزارهایی که روش نصب هست (که خیلی هاشون نرم افزار های تخصصی هستن)دهها هزار دلار ارزش داره که این هزینه برای خود خارجی ها هم زیاده برای همینه که هر کس هر چیزی نیاز داره میخره نه هر چیزی که دلش میخواد
رعایت قانون کپی رایت هزاران شغل (نه فقط کد نویسی بلکه مشاغل خدماتی) میتونه ایجاد کنه و کار ها رو تخصصی تر کنه
برای افراد عادی اونقدر نرم افزار مجانی تو اینترنت هست که بشه نیازهای عادی رو تامین کنه پس رعایت قانون کپی رایت بیشتر از ضررش فایده داره
یک مثال بزنم ببینید الان ورود کالاهای آشغال چینی ارزون قیمت چه بلایی سر صنایع و مشاغل آورده حالا شما فرض کنید نه همین کالاهای آشغال بلکه کالاهای مرغوب و با کیفیت نه باقیمت پایین بلکه مجانی تو بازار ریخته باشه اونوقت نه تنها چیزی از تولید باقی نمیمونه بلکه تقریبا شغلی باقی نمیمونه
طرح رو بر روی ویندوز کپی و آفیس کپی می نویسند بازبینی میکنند و در صحن مجلس به رای می ذارن اگر رای بیاره و به قانون تبدیل بشه یه هزینه گزاف روی دستگاه های دولتی به خاطر نصب بودن برنامه های کپی و تبدیل به اورجینال میذاره
قطعا ارزش نداره
وقتی مایکروسافت اومد ایران نمایندگی زد
شرکت ادوبی . 1000 شرکت دیگه تحریم ها رو لغو کرد
و ما ویندوز رو به قیمت روز بخریم نه اینکه مثلا قیمت باشه 200 هزار تومن اما اینجا بخریم 450 هزار تومن
به نظرم وقت مناسبی برای بازبینی طرح هست نه الان و در این وضعیت اقتصادی
سلام
خیلی خوبه. بشرطی که یک شرط مهم روش بزارن. هرچه که تولید داخل داشته باشه با کیفیتی حدود 70 درصد در اون صورت این کپی رایت برای اون دسته محصولات اعمال بشه.
مثلا تا زمانی که نرم افزاری سه بعدی سازی که متخصصین سه بعدی تایید نکردن تولید ایرانی حدود 70 درصد کیفیتش نزدیک مایا یا مکس هست در این دسته کپی رایت اعمال نشه.
این دسته بندی ها را هم وزارت خونه با تایید اصناف کامپیوتر اعمال کنن. در اون صورت میتونه نسبتا خوب باشه.
اینطوری وقتی سیستم عامل ایرانی نداریم به مایکروسافت الکی پول داده نشه چون این قانون برای رشد ما هست نه اونا. یکی یک نمونه بزنه بعد کپی رایت رو اون دسته گذاشته بشه.
موفق باشید.