هانی پات چیست؟

   
نام نویسنده:
|
دسته بندی:
|
Honeypot ها یک تکنولوژی تقریبا جدید و شدیداً پویا هستند. همین ماهیت پویا باعث می شود که به راحتی نتوان آنها را تعریف کرد. Honeypot ها به خودی خود یک راه حل به شمار نرفته و هیچ مشکل امنیتی خاصی را حل نمی کنند، بلکه ابزارهای بسیار انعطاف پذیری هستند که کارهای مختلفی برای امنیت اطلاعات انجام می دهند و تأثیر شگرفی بر امنیت سازمان می گذارند.

به نقل از مرکز ماهر این فن آوری با تکنولوژیهایی مانند فایروالها و سیستمهای تشخیص نفوذ (IDS) متفاوت است، چرا که آنها مسائل امنیتی خاصی را حل کرده و به همین دلیل راحت تر تعریف می شوند. فایروالها یک تکنولوژی پیشگیرانه به شمار می آیند، آنها از ورود مهاجمان به شبکه یا سیستم های کامپیوتری جلوگیری می کنند. IDS ها یک تکنولوژی تشخیصی هستند. هدف آنها این است که فعالیتهای غیر مجاز یا خرابکارانه را شناسایی کرده و درباره آنها به متخصصان امنیت هشدار دهند. تعریف Honeypot کار سخت تری است، چرا که آنها در پیشگیری، تشخیص، جمع آوری اطلاعات و کارهای دیگری مورد استفاده قرار می گیرند، اما حالت دفاعی ندارند و به عبارتی کار امنیتی نمی کنند اما بر امنیت شبکه به شدت تأثیر می گذارند.

شاید بتوان یک Honeypot را با عناوین زیر توصیف کرد:

  • یک هانی پات با هویتی نفوذ پذیر به وظایف خود می پردازد.
  • هانی پات یک ابزار امنیتی است و نقشی ضروری در امنیت سازمانها، بسیار بیش تر از Firewall و IPS ایفاء می کند.
  • Honeypot یک سیستم اطلاعاتی است که ارزش آن به استفاده غیر مجاز و ممنوع دیگران از آن است.

این تعاریف به وسیله اعضای لیست ایمیل Honeypot انجام شده است. لیست ایمیل Honeypot یک انجمن متشکل از بیش از ۵۰۰۰ متخصص امنیت است. از آنجاییکه Honeypot ها در اشکال و اندازه های مختلفی وجود دارند، ارائه تعریف جامعی از آن کار بسیار سختی است. تعریف یک Honeypot نشان دهنده نحوه کار آن و یا حتی هدف آن نیست. این تعریف صرفاً ناظر به نحوه ارزش گذاری یک Honeypot است. به عبارت ساده تر، Honeypot ها تکنولوژی هستند که ارزش آنها به تعامل مجرمان با آنها بستگی دارد. تمامی Honeypot ها بر اساس یک ایده کار می کنند:

هیچکس نباید از آنها استفاده کند و یا با آنها تعامل برقرار نماید، هر تعاملی با Honeypot غیر مجاز شمرده شده و نشانه ای از یک حرکت خرابکارانه به شمار
می رود.

یک Honeypot سیستمی است که در شبکه سازمان قرار می گیرد، اما برای کاربران آن شبکه هیچ کاربردی ندارد و در حقیقت هیچ یک از اعضای سازمان حق برقراری هیچگونه ارتباطی با این سیستم را ندارند. این سیستم دارای یک سری ضعفهای امنیتی عمدی است. از آنجاییکه مهاجمان برای نفوذ به یک شبکه همیشه به دنبال سیستمهای دارای ضعف می گردند، این سیستم توجه آنها را به خود جلب می کند و با توجه به اینکه هیچکس حق ارتباط با این سیستم را ندارد، پس هر تلاشی برای برقراری ارتباط با این سیستم، یک تلاش خرابکارانه از سوی مهاجمان محسوب می شود. در حقیقت این سیستم نوعی دام است که مهاجمان را فریب داده و به سوی خود جلب می کند و به این ترتیب علاوه بر امکان نظارت و کنترل کار مهاجمان، این فرصت را نیز به سازمان می دهد که فرد مهاجم را شناسایی کند و از سیستمهای اصلی شبکه خود دور نگه دارند.

یک Honeypot هیچ سرویس واقعی ارائه نمی دهد. هر تعاملی که انجام گیرد، هر تلاشی که برای ورود به این سیستم صورت گیرد، یا هر فایل داده ای که روی یک Honeypot مورد دسترسی قرار گیرد، با احتمال بسیار زیاد نشانه ای از یک فعالیت خرابکارانه و غیر مجاز است. برای مثال، یک سیستم Honeypot می تواند روی یک شبکه داخلی به کار گرفته شود. این Honeypot از هیچ ارزش خاصی برخوردار نیست و هیچکس در درون سازمان نیازی به استفاده از آن ندارد و نباید از آن استفاده کند. این سیستم می تواند به ظاهر یک فایل سرور، یک وب سرور، یا حتی یک ایستگاه کاری معمولی باشد. اگر کسی با این سیستم ارتباط برقرار نماید، به احتمال زیاد در حال انجام یک فعالیت غیر مجاز یا خرابکارانه است.

در حقیقت، یک Honeypot حتی لازم نیست که حتماً یک کامپیوتر باشد. این سیستم
می تواند هر نوع نهاد دیجیتالی باشد (معمولاً از آن به عنوان Honeytoken یاد می شود) که هیچ ارزش واقعی ندارد. برای مثال، یک بیمارستان می تواند مجموعه ای نادرست از رکوردهای اطلاعاتی بیماران ایجاد نماید. از آنجا که این رکوردها Honeypot هستند، هیچکس نباید به آنها دسترسی پیدا کرده و یا با آنها تعامل برقرار کند. این رکوردها می توانند در داخل پایگاه داده بیماران این بیمارستان به عنوان یک جزء Honeypot قرار گیرند. اگر یک کارمند یا یک فرد مهاجم برای دسترسی به این رکوردها تلاش نمود، می توان اقدام وی را به عنوان نشانه ای از یک فعالیت غیر مجاز تلقی کرد، چرا که هیچکس نباید از این رکوردها استفاده کند. اگر شخصی یا چیزی به این رکوردها دسترسی پیدا کند، یک پیغام هشدار صادر می شود. این ایده ی ساده پشت Honeypot هاست که آنها را ارزشمند می کند.

دو یا چند Honeypot که در یک شبکه قرار گرفته باشند، یک HoneyNET را تشکیل
می دهند. نوعاً در شبکه های بزرگتر و متنوع تر که یک Honeypot به تنهایی برای نظارت بر شبکه کافی نیست، از HoneyNet استفاده می کنند. HoneyNet ها معمولا به عنوان بخشی از یک سیستم بزرگ تشخیص نفوذ پیاده سازی می شوند. در حقیقت HoneyNet یک شبکه از Honeypot های با تعامل بالاست که طوری تنظیم شده است که تمامی فعالیتها و تعاملها با این شبکه، کنترل و ثبت می شود.

مزایای استفاده از Honeypot

  • Honeypot ها صرفا مجموعه های کوچکی از داده ها را جمع آوری می کنند. Honeypot ها فقط زمانی که کسی یا چیزی با آنها ارتباط برقرار کند داده ها را جمع آوری می نمایند، در نتیجه صرفا مجموعه های بسیار کوچکی از داده ها را جمع می کنند، که البته این داده ها بسیار ارزشمندند. سازمانهایی که هزاران پیغام هشدار را در هر روز ثبت می کنند، با استفاده از Honeypot ها ممکن است فقط صد پیغام هشدار را ثبت نمایند. این موضوع باعث می شود که مدیریت و تحلیل داده های جمع آوری شده توسط Honeypot ها بسیار ساده تر باشد.
  • Honeypot ها موارد خطاهای تشخیص اشتباه را کاهش می دهند. یکی از مهمترین چالشهای اغلب سیستمهای تشخیصی این است که پیغامهای هشدار دهنده خطای زیادی تولید کرده و در موارد زیادی، این پیغامهای هشدار دهنده واقعا نشان دهنده وقوع هیچ خطری نیستند. یعنی در حالی یک رویداد را تهدید تشخیص می دهند که در حقیقت تهدیدی در کار نیست. هر چه احتمال این تشخیص اشتباه بیشتر باشد، تکنولوژی تشخیص دهنده بی فایده تر می شود. Honeypot ها به طور قابل توجهی درصد این تشخیصهای اشتباه را کاهش می دهند، چرا که تقریبا هر فعالیت مرتبط با Honeypot ها به طور پیش فرض غیر مجاز تعریف شده است. به همین دلیل Honeypot ها در تشخیص حملات بسیار موثرند.
  • Honeypot ها می توانند حملات ناشناخته را تشخیص دهند. چالش دیگری که در تکنولوژیهای تشخیصی معمول وجود دارد این است که آنها معمولا حملات ناشناخته را تشخیص نمی دهند. این یک تفاوت بسیار حیاتی و مهم بین Honeypot ها و تکنولوژیهای امنیت کامپیوتری معمولی است که بر اساس امضاهای شناخته شده یا داده های آماری تشخیص می دهند. تکنولوژیهای تشخیصی مبتنی بر امضا، در تعریف به این معنا هستند که ابتدا باید هر حمله ای حداقل یک بار انجام شده و امضای آن شناسایی گردد و سپس با استفاده از آن امضا، در موارد بعدی شناخته شود. تشخیص مبتنی بر داده های آماری نیز از خطاهای آماری رنج می برد. Honeypot ها طوری طراحی شده اند که حملات جدید را نیز شناسایی و کشف می کنند. چرا که هر فعالیتی در ارتباط با Honeypot ها غیر معمول شناخته شده و در نتیجه حملات جدید را نیز معرفی می کند.
  • هانی پات ها فعالیتهای رمز شده را نیز کشف می کنند. حتی اگر یک حمله رمز شده باشد، Honeypot ها می توانند این فعالیت را کشف کنند. به تدریج که تعداد بیشتری از سازمانها از پروتکلهای رمزگذاری مانند SSH، IPsec و SSL استفاده می کنند، این مساله بیشتر خود را نشان می دهد. Honeypot ها می توانند این کار را انجام دهند، چرا که حملات رمز شده با Honeypot به عنوان یک نقطه انتهایی ارتباط، تعامل برقرار می کنند و این فعالیت توسط Honeypot رمز گشایی می شود.
  • Honeypot با IPv6 کار می کند. اغلب Honeypot ها صرف نظر از پروتکل IP از جمله IPv6، در هر محیط IP کار می کنند. IPv6 یک استاندارد جدید پروتکل اینترنت (IP) است که بسیاری از سازمانها در بسیاری از کشورها از آن استفاده می کنند. بسیاری از تکنولوژیهای فعلی مانند فایروالها و سنسورهای سیستم تشخیص نفوذ به خوبی با IPv6 سازگار نشده اند.
  • Honeypot ها بسیار انعطاف پذیرند. Honeypot ها بسیار انعطاف پذیرند و
    می توانند در محیطهای مختلفی مورد استفاده قرار گیرند. همین قابلیت انعطاف پذیر Honeypot هاست که به آنها اجازه می دهد کاری را انجام دهند که تعداد بسیار کمی از تکنولوژیها می توانند انجام دهند: جمع آوری اطلاعات ارزشمند به خصوص بر علیه حملات داخلی.
  • Honeypot ها به حداقل منابع نیاز دارند. حتی در بزرگترین شبکه ها، Honeypot ها به حداقل منابع احتیاج دارند. یک کامپیوتر پنتیوم قدیمی و ساده می تواند میلیونها آدرس IP یا یک شبکه بسیار بزرگ را نظارت نماید.
  •  
  • منبع: www.certcc.ir

دیگر اخبار نویسنده

ارسال نظر


شخصی سازی Close
شما در این صفحه قادر به شخصی سازی نمیباشید